چندی پیش دو دوست خوب و هنرمندم یکی آقای مهندس عظیم ولی الهی و دیگری شهروند  نوجوان و پر افتخار گرگانی آقای علیرضا باقری ، دو هدیه با ارزش  برای من ارسال کردند …. یکی به طنز مطلبی را نوشت و دیگری استادانه چهره ام را  به تصویر درآورد…. که با کسب اجازه و ضمن قدردانی از

الوآقای شورا، شهروندم الو؛ شورای شهر،خسته نباشید الهی که همیشه  زنده باشید   منم،گرگانیم،شهروند نامم نپرس از بین اقوام من کدامم   نشسته بودم اینجا کنج کرسی زتو گفتم کنم احوالپرسی   زشورا و زشهر گیرم سراغت ببینم چاقه پهلو و دماغت؟   چه جوره حال و روز شهر و شورا هنوز میرین چین و